Bouwhistorisch onderzoek

Bouwhistorisch onderzoek geeft inzicht in de verschillende structuren en lagen van één of meerdere gebouwen. Het bouwhistorisch onderzoek geeft een analyse van de onderlinge samenhang, vorm, constructie, materialen en afwerking. Het vergelijkt het oorspronkelijke gebouw met de bouw- en gebruiksfasen uit latere perioden.
Bouwhistorisch onderzoek wordt verricht door middel van archiefmateriaal en/of door inspectie van het pand zelf. Door het onderzoek komen vaak waardevolle elementen tevoorschijn. De uitkomsten dienen als uitgangspunt voor restauratie of voor wijzigingen van het bestemmingsplan. Er zijn meerdere aanleidingen om bouwhistorisch onderzoek uit te voeren:

  • bij vergunningaanvragen;
  • het opdoen van kennis over een bepaald pand of buurt;
  • als basis voor een grote restauratie;
  • voor beleid ten aanzien van cultureel erfgoed in een gemeente.

Een bouwhistorisch onderzoek kan verplicht worden gesteld bij het aanvragen van een omgevingsvergunning van een beschermd monument of bij een beschermd stads- en dorpsgezicht. Het onderzoek moet in een zo vroeg mogelijk stadium worden uitgevoerd, omdat het dan kan dienen als basis voor restauratie of verbouwing. Als er bouwsporen gevonden worden, dienen deze te worden gearchiveerd. De uitkomst van het onderzoek resulteert in een waardenstelling, waarin de waarde van de verschillende historische elementen worden aangegeven, van een hoge monumentale tot een indifferente betekenis.